Ron van Es

Eigenlijk al mijn hele leven ben ik bezig met het idee van richting. Niet voor niets was ik regisseur in theater en televisie. Pas heel veel later leerde ik om op mijn handen te zitten om zo te leren wachten. Dat wachten helpt namelijk om eerst te weten dat je het niet weet, om daarna in het niet-weten te leren handelen naar je intuïtie en verbeelding. Misschien is mijn dichterschap daarin wel heel belangrijk. Wachten, kijken, een vraag stellen, om zo mijn innerlijk kompas de richting te laten bepalen.

Op een leeftijd gekomen dat mijn bagage van maker, schrijver, mentor en spreker nu helpt om verder te onderzoeken naar hoe dat kompas bij mij en anderen werkt. Vandaar dat je op deze website mijn nieuwsgierigheid tegenkomt in de briefwisselingen. Nu nog een kleine selectie, maar ik hoop dat jij de moed vindt om ook je vragen te stellen over hoe jouw eigen kompas functioneert, of disfunctioneert. 

Over deze website, de briefwisselingen, etc. hieronder een tweetal artikelen in Optimist Magazine en New Financial Magazine (juli/aug 2024) en ook op Optimist Magazine Online (OMO).

Mijn oude kaart, rafelig aan de randen, 

honderden keren open - en dichtgevouwen, 

is niet langer een kompas, een route. 

 

Er is nu enkel mijn eigen stem in het hoofd, 

mijn eigen vraag in het hart, mijn eigen weten 

dat klopt, om mijn nieuwe weg in te slaan. 

 

De oude kaart heeft geen antwoorden, 

geen richting, geen clue, geen punt. 

 

Want al het oude vertrouwde lijkt nu 

met het leven mee gewaaid en telt niet meer, 

met het verleden verdwenen en geldt niet meer.